Een niet alledaagse term die langzamerhand terrein wint in Nederland en andere Europese landen. In Duitsland, waar de grondlegger Franz Ruppert woont, kent men die term al langer. Franz Ruppert werkt als psychotherapeut en psycholoog en is verbonden aan de Hochschule in München. Door zijn jarenlange kennis, onderzoek en ervaring was hij in staat deze methode te ontwikkelen.

OMPT staat voor Opstellingen op basis van Meergenerationele PsychoTraumatologie en is gebaseerd op kennis en inzichten vanuit de hechtingstheorie, de psychotraumatologie en het systemisch werk.

Inzichten die voor een deel in de achter ons liggende tijd controversieel waren, maar die na jarenlang stilzwijgen binnen de wetenschappelijk wereld zich vernieuwde dankzij o.a. het feminisme, veranderende inzichten in de politiek en vooral ook door veldwerk binnen de psychiatrie.

Systemisch werk waaronder familie-opstellingen, is de basis waar ooit ook Franz Ruppert zich als therapeut in ontwikkelde.

Tot hij tot het inzicht kwam dat niet het systeem búiten onszelf vraagt om loyaliteit aan het systeem, maar wij van bínnen uit ons opofferen voor het geluk of welzijn van onze moeder of vader. En daarmee nemen wij als kinderen uit loyaliteit de trauma’s van onze ouders over of we dragen ze omdat we op deze manier gezien of erkend willen worden. We zijn immers volledig afhankelijk als kind, we kunnen nog geen volwassen keuzes maken en verlangen maar één ding: liefde, aandacht, geborgenheid, veiligheid, vertrouwen, begrip, aandacht etc. Hier spreken we over de kern van Rupert’s trauma-theorie: het symbiose trauma. Een symbiose die destructief of constructief kan zijn met betrekking tot de ontwikkelingsmogelijkheden van het eigen individu.

Het verwerken van stressvolle ervaringen kan het lichaam aan. We hebben daarvoor een autonoom zelfregulerend systeem, waardoor de stress gereduceerd wordt. Dit geldt echter niet voor extreem emotionele gebeurtenissen die een trauma veroorzaken. Gebeurtenissen zoals:

a. een beschadiging toegebracht door natuurgeweld

b. door anderen soms met veel fysiek geweld

– waartoe we ook de seksuele geweldsmisdrijven rekenen

– maar ook verwaarlozing en liefdeloosheid van ouders eisen hun tol

c. en soms slaat het leven toe: in de vorm van onverwachts verlies

Fysiek kunnen we herstellen van dergelijke gebeurtenissen, psychisch splitsen we onszelf op door delen met de daaraan gekoppelde gebeurtenissen en emoties  te parkeren of te ontkennen. Dit is een autonoom proces simpelweg omdat het stressniveau te hoog en zelfs levensbedreigend kan zijn. De gebeurtenis kan eenmalig zijn of herhaalt zich soms jarenlang. Belangrijk is te erkennen dat de gebeurtenis niet verwerkt  en geïntegreerd kan worden in iemands leven, zeker niet als (jong) kind. De psyche splitst zich op om de traumatische herinnering buiten het bewustzijn te houden: een trauma is geboren.

Deze ervaringen blijven in het onderbewuste echter wel actief en tonen zich in soms buiten proportioneel gedrag op normale gebeurtenissen: veel angst waar dat niet nodig is, woedeaanvallen om niets, vluchtgedrag w.o. verslavingen, vluchten: fysiek en emotioneel of vechten om niets, niet in staat zijn om nog iets te doen of te zeggen (freeze en stomheid). Het gaat er om om die ervaringen uit het verleden met de daaraan gekoppelde emoties te erkennen en te verwerken waardoor er ander gedrag mogelijk wordt.

Als maatschappij én als individu is het een grote opdracht om werkelijk te erkennen dat mensen slachtoffer kunnen zijn van geweld binnens- en buitenshuis, verwaarlozing, seksueel geweld, fysiek geweld, oorlog etc. En daar zullen we als maatschappij o.i. iets mee moeten.

Op het moment dat we erkennen dat we als mensen in staat zijn elkaar de meest gruwelijke dingen aan te doen en er onze ogen niet voor sluiten en die gebeurtenis(sen) erkennen, komen we al snel in het veld terecht waar daders en slachtoffers elkaar ontmoeten. Onvermijdelijk, en heling kan pas plaatsvinden als dader en slachtoffer elkaar ontmoeten en wij als buitenstaanders stille getuigen kunnen zijn.

“De samenleving wil al jarenlang liever oorlogen en slachtoffers vergeten,” zei ooit de psychiater Leo Eitinger, “er wordt een sluier van vergetelheid en onverschilligheid gelegd over alles wat pijnlijk en onaangenaam is.” En als die gebeurtenissen wel erkend worden, erkennen wij als samenleving vaak veel meer de slachtoffers dan de daders. De slachtoffers kennen we veelal bij naam, zie de gedenktekenen, de daders blijven vaak naamloos of ze worden onderdeel van instituties. En dan hebben we nog niet eens over de oorlogen die binnen huiskamers en slaapkamers gevoerd worden.

OMPT gaat in de eerste plaats over onder ogen zien. Erkennen en herkennen van die delen in ons die nog verbonden zijn met niet-gezonde delen in ons. Die delen die ons laten vechten en vluchten, ontkennen en verdringen, saboteren, illusies maken, rationaliseren en doorgaan tegen elk gevoel in.

Het houdt ons weg van gezonde delen in ons die zo graag ontwikkeld willen worden. Die delen die ons gelukkig maken, nieuwsgierig, blij en dicht bij ons gevoel laten zijn. Die ons intelligente lichaam, ons onderbewuste, levend houden. En zo ons immuunsysteem versterken. Die altijd contact houden met een verlangen in jou, in onszelf. Het verlangen als lichtpunt op onze weg door het leven.

Werkwijze:

Met opstellingen van het verlangen, die gebaseerd zijn op OMPT, ga jij als cliënt op zoek naar die delen in jou die verbonden zijn met afgesplitste delen van jezelf of van personen in generaties voor jou. Ook hier werk je soms met je moeder- en vader-delen en soms met delen die nog verbonden zijn met mensen uit vorige generaties.

Het gaat hier over afscheid nemen, loslaten van wat niet bij jou hoort en toch zo vertrouwd kan zijn en terugnemen wat je ooit hebt achter gelaten.

Dat gebeurt in stappen….kleine en grote stappen. Met jou als schipper aan het roer. Jij bent zelf in de opstelling aan het werk met je eigen delen en wij helpen je waar nodig is met herkennen en benoemen.

Concreet begint jouw onderzoek met het formuleren van een verlangen of wens: “Ik verlang er naar om……” of “Ik wil graag……..”

Vervolgens stel jij uit die zin een door jou gekozen woord op met behulp van een representant en je gaat onderzoeken waar dat woord, een deel van jezelf, voor staat. Wat het jou te vertellen heeft en wat het met jou doet als jij die representant, dat deel van jou, zo ziet staan. En mogelijk waar de representant in zijn verschijning jou aan doet denken en hoe oud dit deel is. Vervolgens kies je een tweede woord etc. Zo ontrolt zich een deel van jouw leven, soms met elementen die helemaal nieuw voor je zijn.
De opstelling stopt als jij wilt en in ieder geval als jij antwoord hebt gekregen op jouw verlangen of wens.


Abonneer je op onze nieuwsbrief

  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Reviews cursisten

Tweets