De laatste dagen van 2023 zijn aangebroken. Onder de kerstboom overdenk en voel ik wat er dit jaar allemaal is gebeurd. Het afscheid nemen van vader, hoeveel impact dit de afgelopen maanden op mij heeft gehad. De verwondering hierover omdat ik echt kon zien dat zijn leven een voltooid leven was en dit zijn grootste wens was. Vanuit het denken kan ik mezelf dit horen zeggen alsof het verdriet daardoor verzacht. Maar niks is minder waar….ik voel me kwetsbaar en onrustig. Als ik contact maak met de onrust voel ik de verlating…..de verlating niet in het hier en nu maar de verlating van het kleine meisje in mij. Hoe is dit te verklaren……

Verlating bijna doodsangst

Toen ik 1,5 was ben ik voor een oogoperatie een week opgenomen geweest in het ziekenhuis. In die tijd, 1974, was het nog niet zoals nu dat ouders mochten blijven. Mijn ouders hadden een zaak en waren ook niet in de gelegenheid om bij mij te blijven. Ik kan me er niks meer van herinneren maar onlangs in een resonantieproces (opstelling) was dit wat zich liet zien en kon ik het ook in mijn hele lijf voelen…..verlating bijna doodsangst. 

Als ik hier nu als 50-jarige volwassen vrouw naar kijk realiseer ik me dat dit een heel logische reactie is voor een klein meisje van 1,5 dat volledig afhankelijk is van haar ouders. Je kunt immers niet op eigen benen staan als je nog maar 1,5 bent. Je bent dan volledig afhankelijk van je vader en moeder. En die waren er niet. Wel was er een liefdevolle verpleging, maar ook daar elke dag nieuwe gezichten. En als ik heel onrustig was maakten ze m’n handen vast aan de bedspijlen zodat ik niet kon krabben of kon gaan staan.

De impact op mijn hele leven

Er was geen bedding en support voor mijn paniek…..tijdens de opstelling kon ik voelen hoeveel impact deze ogenschijnlijk onschuldige gebeurtenis op mijn leven heeft gehad. 

Het emotioneel niet beschikbaar zijn van ouders terwijl materieel het aan niks ontbreekt kan vergaande gevolgen hebben op ons gedrag in ons volwassen leven. 

Dankbaar dat ik middels het opstellen van het verlangen (in mijn geval “ik wil meer zelfvertrouwen”) zicht heb gekregen op het ontstaan van deze paniek. En door te herkennen en erkennen wat er allemaal gebeurde, extern en intern, wordt het elke dag een beetje meer rustig in mij en zie ik 2024 met veel meer vertrouwen tegemoet. 

Ook nieuwsgierig…..naar jouw interne wereld en de effecten daarvan op jouw huidige leven kom dan eens naar een informatieavond. Kijk maar eens in de agenda of kijk op de homepage naar open avonden.

Hanneke

Hanneke Leijdekkers - ter Horst