Skip to content
Rentmeesterschap

Toon de Boer

Rentmeesterschap!

Rentmeesterschap

Toon de Boer

Rentmeesterschap!

In het afgelopen jaar keek ik op een onverwacht moment naar een documentaire van Jaap Scholten over de aristocratie in Transylvanie, het grensgebied tussen Hongarije en Roemenië. Een aristocratie die in 1949, met het binnenvallen, van het communisme in die landen, weggevaagd werd. En daarmee werd er een solide sociale structuur weggevaagd en kwamen die landen in handen van machthebbers die, zogenaamd onder het mom van sociale gelijkwaardigheid, niet wisten hoe snel ze hun eigen zakken moesten vullen.

Kennelijk is de combinatie “ het hebben van macht en het zorgen voor een integere handelswijze “ voor velen een niet te verenigen combi. Die onverenigbaarheid komt m.i. vooral voor als de “machthebber” geen of een te gering gevoel van verbondenheid met het grotere geheel ervaart. Er is dan te weinig distantie om de eigen rol te kunnen zien en het vervullen van de eigen behoefte neemt dan de overhand.

Vanuit ons trainers perspectief bekeken zijn dit hele mooie voorbeelden om te laten zien waar het “ verkeerd” gaat. Als je jezelf onvoldoende kent en niet weet dat er een serie onvervulde behoeften in jouw werkzaam zijn; gaan die in de schaduw werkende verlangens er voor zorgen dat je ze opvult, met name met veel materiële zaken. Dat geeft op korte termijn een gevoel van voldoening; op den duur zul je merken dat je daar ook niet gelukkigere door wordt.

Die aristocratie, die had het beter begrepen, die regeerden over hun eigen dood heen. Die namen maatregelen waarvan hun kinderen en kleinkinderen de vruchten plukten. Ook beseften zij heel goed dat hun grondbezit alleen in stand gehouden kon worden met de arbeiders/werkers die zij in dienst hadden: daar moest dus goed voor gezorgd worden. Op die wijze ontstond er dus een sociale structuur die rust gaf: iedereen wist waar hij/zij aan toe was; zelfs ver voorbij je eigen leven.

In hoeverre zijn wij in onze tijd levend verbonden met het leven dat na ons komt en dat ons voortgebracht heeft. Wij zijn immers niks meer en minder dan een schakeltje in een eindeloze ketting. Welke gevoelens roept dat in ons op als we op die manier tegen ons eigen leven aankijken en als we werkelijk die verantwoordelijkheid die bij die rol hoort, oppakken. Laten we maar aan het werk aan.

Toon de Boer

Geplaatst in
Toon de Boer

Toon de Boer

Scroll To Top
X