Op je reis van conceptie naar volwassenheid heb je in een interactieve relatie met de buitenwereld aannames gedaan of zijn jou aannames opgedrongen over jezelf die niet correct zijn. En vaak blijf je leven in de wereld van aannames, je vereenzelvigt je er zelfs mee. En leeft voor een deel in die illusionaire wereld.

Om dat wat duidelijker te maken geef ik enkele voorbeelden uit onze dagelijkse praktijk:

  • “Je bent altijd het zonnetje in huis”. En deze persoon is het gaan geloven, waardoor verdriet niet meer getoond werd.
  • “Ik kan het toch niet goed doen.” Als je maar vaak genoeg op je kop gekregen hebt, ga je dat over jezelf geloven.
  • “Wees eens een kerel, jongens huilen niet”. En vanaf dat moment heb jij je verdriet weggeslikt en mogelijk ben je gestopt met voelen.
  • In veel gezinnen werd er niet over emoties gesproken. Dan ga jij dat toch ook niet doen?
  • Je moet hard werken om gelukkig te zijn. En velen van ons zijn dat gaan doen.
  • Als je nu maar goed je best doet en gewenste resultaten laat zien, gaan mama en papa wel van mij houden. Dus je werkt je te pletter, want die liefde willen je toch ontvangen, niet?
  • Een papa en mama die gaan scheiden. De conclusie van het kind: ik heb het niet goed gedaan, ik heb ze niet bij elkaar kunnen houden
  • Ik zal voor mama moeten zorgen, want ze kan het zelf niet.
  • Een kind dat een wens uitspreekt, een verlangen. En de ouder die meteen zegt: “dat is niks voor jou”.

 

Al deze voorbeelden zorgen voor een split in onszelf. Want we zijn deze conclusies vaak gaan geloven. We hebben ons met die uitspraken geïdentificeerd en doen onszelf dus enorm tekort. Je behandelt jezelf op dezelfde manier als jouw opvoeders jou behandeld hebben. Je gaat geloven in wat anderen over je gezegd hebben of je gaat geloven in de conclusie die je zelf abusievelijk getrokken hebt. En dat is dan de wereld waarin jij leeft. Voor een groot deel een wereld afgesplitst van de realiteit. Een wereld waarin er weinig empathie, mededogen en liefde voor jezelf is.

Beter dan hierboven beschreven kan ik niet verwoorden waar we ons als Licht & de Boer bij onze opleidingen op richten: meer in contact komen met je eigen wensen en verlangens, in je eigen realiteit stappen met compassie en empathie voor wie je bent.

Ook in 2020 ondersteunen wij de mensen die dit avontuur aandurven. Het is als in film “De Matrix”: slik je de roze of de blauwe pil.

Als je uit sommige illusies wilt stappen en je eigen realiteit wilt ontdekken: je bent welkom. Neem contact op voor een intake of kom naar één van onze informatieavonden.

 

Geplaatst in
Toon de Boer

Toon de Boer